View RSS Feed

…Έτσι το βλέπω!

Ετσι το βλέπω!

Rate this Entry
Οι αθλητές ΔΕΝ είναι ρομπότ!

Είναι νέοι άνθρωποι με δύναμη, πάθος, ευαισθησίες, αγωνίες, αισιοδοξία, διάθεση για ξεγνοιασιά και παιχνίδι αλλά δεν είναι ποτέ σίγουρο ότι οι αθλητές στους μεγάλους αγώνες τους θα παρουσιάζουν επιδόσεις κοντά ή πάνω από τα ατομικά τους όρια.
Πρώτοι από όλους οι ίδιοι γνωρίζουν αμέσως μετά την προσπάθειά τους εάν τα πήγαν καλά ή αν μπορούσαν καλύτερα!
Το βλέπεις στις εκφράσεις και στις κινήσεις τους.
Οταν δεν πάνε καλά, οι «αποτυχόντες», περιμένουν ουσιαστική κριτική για να βελτιωθούν. Κριτική όμως με επιχειρήματα που να συμβαδίζουν με αθλητική λογική.
Οι προπονητές τους, μπορούν να καταλάβουν λίγο καλύτερα τι πήγε λάθος ενώ όλοι εμείς οι "απέξω" σχολιάζουμε βλέποντας μόνον το αποτέλεσμα.
Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν τη διαδρομή του αθλητή μέχρι την τελική επίδοση στον κρίσιμο αγώνα κι αυτοί συνήθως δεν μιλάνε.

Πως τα πήγαμε;

Προσπάθησα τις τελευταίες ημέρες πιο ήρεμος (καθώς χρειάστηκα βαθιά ανάσα μετά το δεκαήμερο των τηλεοπτικών μεταδόσεων για το Eurosport) να απαντήσω στο: «πως τα πήγε ο στίβος στο παγκόσμιο» που με ρωτάνε πολλοί φίλοι.
Ειδικά φέτος πιστεύω ότι δεν υπάρχει μόνον μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Αναλόγως προς τα που θέλει κάποιος να πάει συνολικά μια συζήτηση, για τον ελληνικό στίβο, υπάρχει μενού επιλογών:
Α) Πήγαμε πολύ καλά. Β) Πήγαμε σχετικά καλά. Γ) Πήγαμε χάλια. Δ) Πατώσαμε.
Φυσικά όλοι οι παραπάνω προσδιορισμοί μπορούν να στηριχτούν.
Αλλά το ίδιο εύκολα μπορούν και να καταρρεύσουν αναλόγως την προσέγγιση.
Προσωπικά περίμενα περισσότερα πράγματα, από άλλα δυο-τρια παιδιά (εκτός φυσικά της Στεφανίδη και του Κυριαζή) αλλά με δεδομένο ότι οι μεγάλοι αγώνες συνήθως παρουσιάζουν απρόοπτα, διαλέγω το: Β) Πήγαμε σχετικά καλά.
Πάνω κάτω το ίδιο θα έλεγα και για τον διεθνή στίβο.
Ευχάριστες εκπλήξεις άρχισαν να ξεπροβάλλουν όπως η Ουκρανή Γιούλια Λεβτσένκο (ύψος), η Ρομπέιλις Πεινάδο (επί κοντώ), ο Ιάπωνας Σάνι Μπράουν (200 μ.) και αρκετοί ακόμα που μάλλον θα μας απασχολούν όλο και περισσότερο.

Εγινε της ...ανατροπής

Το παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Λονδίνο, εξελίχθηκε σε ραντεβού εκπλήξεων.
Μια ματιά (δείτε εδώ: www.stivoz.com/content.php?6387-Oi-simantikoteres-stigmes-sto-Londino-Rantevou-sti-Doha) δείχνει πολύ ξεκάθαρα ότι σε αγώνες στίβου τα προγνωστικά δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.
Ο Γάλλος Μπος (για παράδειγμα) πήγε στο Λονδίνο, χωρίς μεγάλη νίκη στα πόδια του, μπήκε στον τελικό και πήρε το χρυσό στα 800 μ.
Ολη τη χρονιά δηλαδή ήταν αποτυχημένος αλλά μετά έγινε ...ημί-θεος;
Ο Μακουάλα κατέβηκε ως το αντίπαλον δέος του Βαν Νίκερκ στα 400 μ. και βρέθηκε πότε να τρέχει μόνος για την πρόκριση και πότε να μην τον αφήνουν να μπει στο στάδιο να αγωνιστεί στον τελικό. Είναι αποτυχημένος στο παγκόσμιο;
Ο 35χρονος Γκάτλιν και ο 21χρονος Κόλεμαν νίκησαν τον Μπολτ στα 100 μ. ενώ δυό σπουδαίες πρωταθλήτριες από τις ΗΠΑ, η Κόμπερν και η Φρέρικς, πήραν τα δύο πρώτα μετάλλια στα στιπλ. Ηταν κάτι αναμενόμενο;
Φυσικά υπήρξαν παρουσίες όπως του Φάιντεκ στη σφύρα, της Λασιτσκένε στο ύψος και βέβαια της Κατερίνας Στεφανίδη που επιβεβαίωσαν την ανωτερότητά τους.
Ομως πιστεύει κανείς ότι και αυτά τα παιδιά έκαναν ...περίπατο για να φτάσουν στο πρώτο σκαλί;
Ας μην γελιόμαστε. Οι αθλητές δεν είναι ρομπότ.
Μπορεί όλη τη χρονιά να είναι στην καλύτερη κατάσταση και την κρίσιμη ώρα να χαλάσουν όλα.
Ούτε υπάρχουν εγγυήσεις ότι μέσα στον μεγάλο αγώνα θα επαναλάβουν τις επιδόσεις τους, γι αυτό κάθε νέο ατομικό ρεκόρ είναι άξιο θερμού χειροκροτήματος χωρίς παράλληλα να σημαίνει ότι όποιος μένει μακριά από τα ατομικά του στάνταρ είναι «άχρηστος».

Το κρίσιμο σημείο...

Αυτό που ξεκαθαρίζει αρκετά το πλαίσιο για το εάν μια αγωνιστική παρουσία κρίνεται επιτυχημένη, είναι να μπαίνει ξεκάθαρα ο στόχος από την αρχή κάθε χρονιάς. Τους στόχους τους ορίζουν με συνεργασία όλοι οι εμπλεκόμενοι.
Κι εδώ είναι το σημείο-κλειδί και ένα μεγάλο στοίχημα ειδικά για τον ελληνικό στίβο.
Να καταφέρουν οι αθλητές με τους προπονητές τους να ισορροπήσουν ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία και να γίνει κατανοητό ειδικά από τους πρωταγωνιστές ότι η συμμετοχή τους σε μεγάλο αγώνα είναι ίσως ανεπανάληπτη ευκαιρία για διάκριση.

Submit "Ετσι το βλέπω!" to Facebook Submit "Ετσι το βλέπω!" to Twitter Submit "Ετσι το βλέπω!" to Digg Submit "Ετσι το βλέπω!" to del.icio.us Submit "Ετσι το βλέπω!" to StumbleUpon Submit "Ετσι το βλέπω!" to Google

Updated 19-08-17 at 09:03 by StivoZ.gr

Categories
Uncategorized

Comments

  1. Το avatar του χρήστη Μη εγγεγραμμένος
    Οι αθλητές όντως δεν είναι ρομποτ. Αλλά είναι γνώρισμα ενός μεγάλου αθλητή να μπορεί να δίνει τον καλύτερο εαυτό του στις μεγάλες διοργανώσεις. Και δεν μιλάμε φυσικά για μια κακή στιγμή που ο καθένας δικαιούται. Αλλά όταν ένας αθλητής επαναλαμβανόμενα κάνει επιδόσεις που δεν τον αντιπροσωπεύουν σε μεγάλους αγώνες, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεγάλος αθλητής.
    Τώρα σχετικά με το "σχετικά καλά", αναρωτιέμαι πραγματικά από που το συμπεράνατε. Είχαμε 2 αθλητές σε τελικό: την Στεφανίδη και τον Κυριαζή. Πότε δηλαδή θα τα πηγαίναμε "χάλια", αν η Στεφανίδη έμενε εκτός βάθρου και ο Κυριαζής εκτός τελικού; Από όλους μας τους αθλητές, η μόνη που έφτασε κοντά σε ατομικά ρεκορ ήταν η Στεφανίδη. Ακόμα και ο Κυριαζής, έριξε αρκετά μέτρια για τα δεδομένα του. Ο Τσάκωνας, ο Δουβαλίδης, η Μπελιμπασάκη και η Βασιλείου, προσπάθησαν αλλά σε καμία περίπτωση δεν τα πήγαν όπως μας έχουν δείξει ότι θα μπορούσαν. Για να μη μιλήσω για Παπαχρήστου, Αλεξούλη και Αναστασάκη που έκαναν απλά κάκιστες για τα δεδομένα τους επιδόσεις.
    Όλα αυτά δεν τα λέω για να θίξω κάποιο αθλητή. Απλώς αναρωτιέμαι αν πρέπει να μας ανησυχήσει το γεγονός ότι μια ολόκληρη εθνική ομάδα ήταν πολύ κάτω τον προσδοκιών, στο πιο σημαντικό γεγονός της χρονιάς. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να είναι μόνο σύμπτωση αλλά ένδειξη ότι κάτι γίνεται λάθος. Δε μπορεί να πηδάμε μόνο στην Καλαμάτα και μόλις βγούμε εκτός συνόρων να "κλατάρουμε". Όλη η χρονιά θα πρέπει να έχει ως στόχο οι αθλητές να είναι έτοιμοι να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους στο σημαντικό ραντεβού. Αλλά βέβαια όσο κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας και λέμε ότι πήγαμε "σχετικά καλά" επειδή μας ξελάσπωσε πάλι η Στεφανίδη, φυσικά και δεν θα πάμε μπροστά.
  2. Το avatar του χρήστη kostasbakos
    Ο ελληνικός κλασσικός αθλητισμός, επί του παρόντος, διαθέτει συγκεκριμένο αριθμό αθλητών που μπορούν να παλεύουν για διάκριση σε διεθνείς αγώνες κλειστού και ανοιχτού στίβου μέσα στην ίδια σεζόν. Σάς ευχαριστώ για το σχόλιό σας
  3. Το avatar του χρήστη Μη εγγεγραμμένος
    Παράθεση Αρχικό μήνυμα απο kostasbakos
    Ο ελληνικός κλασσικός αθλητισμός, επί του παρόντος, διαθέτει συγκεκριμένο αριθμό αθλητών που μπορούν να παλεύουν για διάκριση σε διεθνείς αγώνες κλειστού και ανοιχτού στίβου μέσα στην ίδια σεζόν. Σάς ευχαριστώ για το σχόλιό σας
    Φυσικά αυτό είναι πασιφανές. Το πρόβλημα είναι όταν ο συγκεκριμένος αυτός αριθμός μειώνεται ακόμα περισσότερο επειδή δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε μεγάλους αγώνες. Όπως προείπα, δεν κατηγορώ κανένα απλώς θεωρώ ότι όταν κάτι συμβαίνει επαναλαμβανόμενα, φανερώνει ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Οι ευκαιρίες δεν είναι πολλές και ειδικά στη χώρα μας. Οι νέοι αθλητές πρέπει να συνειδητοποιούν πλήρως ότι οι μεγάλοι αγώνες είναι ότι πιο σημαντικό. Στην Καλαμάτα και καλύτερη επίδοση στον κόσμο να κάνουνε, το αποτέλεσμα μικρό είναι.
  4. Το avatar του χρήστη Ioannis Mamouzelos
    Ο χαρακτηρισμός "μεγάλος αθλητής" δεν πρέπει να αποδίδεται με ευκολία για κανένα αθλητή και ειδικά για Έλληνες! Λίγοι από τους δικούς μας μπορούν να τον κερδίσουν βάσει επιδόσεων και επιτυχιών στο διάβα του χρόνου... Αλλά αρκεί το πολύ καλό ή καλός ή -όπου στέκει λογικά- και το εξαιρετικός αθλητης/τρια...
Leave Comment Leave Comment
Designed and owned by Ioannis P. Pouloupatis