View RSS Feed

Το blog του Κώστα Ευθυμιάδη

Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση

Rate this Entry
Ήταν Οκτώβρης του 2010 (αν δε με απατάει η μνήμη μου) όταν έγινε εκείνο το ραντεβού μεταξύ των ανθρώπων του ΣΕΓΑΣ και όλων των δημοσιογράφων που καλύπταμε τότε το ρεπορτάζ στίβου είτε από εφημερίδες, είναι από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο. Οκτώβρης με πρωτοβρόχια σε ένα ταβερνάκι στη Καισαριανή όπου μαζευτήκαμε όλοι μαζί να συζητήσουμε και να δούμε τι λύσεις μπορούν να βρεθούν ώστε ο στίβος να τραβήξει και πάλι το ενδιαφέρον του κόσμου που είχε κουραστεί από τα κρούσματα ντόπινγκ, αλλά και από την γενική... κατηφόρα που είχε πάρει ήδη - γενικότερα- ο ελληνικός αθλητισμός.

Ο τότε πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, Βασίλης Σεβαστής, είχε ρωτήσει τους δημοσιογράφους τι μπορεί να κεντρίσει τον κόσμο να πάει και πάλι στο στάδιο. Μία από τις ιδέες που έπεσε σ' εκείνο το τραπέζι, ήταν αυτό που οι περισσότερες χώρες στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, έχουν καθιερώσει εδώ και αρκετά χρόνια. Αντί να πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ. Αφού λοιπόν ο κόσμος δε πάει στα στάδια, θα πάει το άθλημα στα σπίτια τους και στις γειτονιές τους.

Σε όλη την Ευρώπη λοιπόν γίνονται αγώνες σε... ταράτσες, κτίρια, εμπορικά κέντρα, σε κεντρικούς δρόμους και πάει λέγοντας. Έτσι ο κόσμος περνώντας από αυτά τα μέρη - οικογένειες, παιδιά και ηλικιωμένοι- κοντοστέκονται από περιέργεια να δουν ποιοι είναι αυτοί που... πηδάνε στα πέντε και έξι μέτρα ψηλά μέσα σε ένα εμπορικό κέντρο και δεν... κουτουλάνε στο ταβάνι.

Αυτή η ιδέα λοιπόν είχε πέσει στο τραπέζι. Να κυνηγήσει τέτοιου είδους αγώνες ο ΣΕΓΑΣ. Σχετικά φτηνό μπάτζετ που θα πήγαινες δύο τρεις καλούς αθλητές στις γειτονιές της Αθήνας (ή άλλων πόλεων αν υπήρχε η πολυτέλεια) και θα έκανες τον απλό κόσμο να ενδιαφερθεί ξανά.

Αυτό για διάφορους λόγους δεν υλοποιήθηκε τα προηγούμενα 2-3 χρόνια. Όμως πριν λίγες ημέρες, με μεγάλη μου (ευχάριστη βέβαια) έκπληξη, είδα στην ιστοσελίδα του ΣΕΓΑΣ ότι θα διοργανωθεί αγώνας επί κοντώ στο Ζάππειο. Επιτέλους! Αυτό που θεωρούσαμε οι περισσότεροι συνάδελφοι δημοσιογράφοι πως θα επανέφερε λίγο το στίβο στο προσκήνιο και στη συνείδηση του κόσμου, γίνεται πραγματικότητα. Η ομοσπονδία αποφάσισε να κινηθεί διαφορετικά και να βγάλει στους δρόμους τα μεγάλα της "χαρτιά" όπως είναι για παράδειγμα ο Κώστας Φιλιππίδης.

Δύο χρόνια πριν έγινε ένα αντίστοιχο "πείραμα" με το μπιτς βόλεϊ στη Πλατεία Συντάγματος με μεγάλη επιτυχία. Τέτοιου είδους πρωτοβουλίες πρέπει να παίρνονται πλέον σε επίπεδο ατομικού αθλήματος. Και πρέπει να είναι πιο συχνές. Θεωρώ μια πολύ καλή αρχή αυτή τη διοργάνωση, αλλά πρέπει απαραίτητα να έχει και συνέχεια. Αλλιώς δεν θα έχει κανένα νόημα. Είπαμε, αν δε πάει ο κόσμος στα στάδια να σε δει, πήγαινε εσύ και χτύπα τη πόρτα του σπιτιού του. Στην Ελλάδα είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί. Και θεωρώ πως είναι ο μόνος τρόπος να προσελκύσεις και πάλι νέα παιδιά, αλλά και μεγάλους, να αγαπήσουν και πάλι τον "βασιλιά των Ολυμπιακών Αγώνων"...

Submit "Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση" to Facebook Submit "Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση" to Twitter Submit "Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση" to Digg Submit "Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση" to del.icio.us Submit "Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση" to StumbleUpon Submit "Τουλάχιστον υπάρχει η διάθεση" to Google

Tags: Κανένα Add / Edit Tags
Categories
Uncategorized

Comments

Leave Comment Leave Comment
Designed and owned by Ioannis P. Pouloupatis