• Ο Ιακωβάκης και τα εμπόδια «συναντιούνται» ξανά στην… τελική ευθεία της καριέρας του


    Του έχουν δώσει χαρές, συγκινήσεις, δόξα αλλά και δάκρυα λύπης και αγανάκτησης… Η σχέση τους όμως πάντα άρρηκτη. Ο Περικλής Ιακωβάκης και τα εμπόδια ήταν ανέκαθεν… ένα. Κι έχουν να «συναντηθούν» αγωνιστικά περίπου δύο χρόνια.

    Ξεχνιούνται όμως αυτά; Σίγουρα όχι. Άλλωστε, το μεταξύ τους παρελθόν ξεπερνά την 15ετία. Θα φανεί το Σάββατο (9/5), στην κούρσα του Ιακωβάκη στα 400 μ. εμπόδια, στο πλαίσιο του Διασυλλογικού πρωταθλήματος. Στην Τρίπολη, όπου φιλοξενείται ο 4ος όμιλος, θα είναι η… αρχή του τέλος, με τον 36χρονο να μπαίνει πλέον στην τελική ευθεία της καριέρας του.

    Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα τρέξει στο αγώνισμα που καταξιώθηκε από τις 22 Ιουνίου του 2013, όταν είχε μετάσχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ομάδων, στο Γκέιτσχιντ. Τι περιμένει; Μία αξιοπρεπή κούρσα, όπως λέει. Άλλωστε, αυτό το επίθετο θέλει να χαρακτηρίζει κάθε ένα από τα τελευταία του βήματα.

    «Είμαι σε μία αξιοπρεπή κατάσταση. Δεν είμαι για να τρέξω 52 δευτερόλεπτα… αλλά από την άλλη, θα μου έκανε εντύπωση αν έκανα 49.50. Θα αναθεωρούσα πολλά», παραδέχεται γελώντας. Είναι η πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια που τέτοια περίοδο δεν έχει στο μυαλό του βάσανα και στο κορμί του πόνους, από τους επίμονους τραυματισμούς που κατέστρεψαν ό,τι πλάνο έκανε τις προηγούμενες σεζόν.

    Άλλωστε και εκείνος έχει γίνει πιο σοφός. Προσέχει πλέον περισσότερο το σώμα του, δεν το υποβάλει στη διαδικασία των διπλών προπονήσεων. «Μακάρι να είχα κάνει κάτι ανάλογο νωρίτερα», λέει, αναφερόμενος στο 2011, που όπως κοιτάζει τώρα πίσω του εύχεται να είχε θυσιάσει εκείνη τη σεζόν, ώστε να ρίξει το βάρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012. Αποφάσεις που δύσκολα παίρνει βέβαια ένας αθλητής, που διεκδικεί την παρουσία του σε μεγάλες διοργανώσεις κάθε χρόνο.

    Πίσω στο σήμερα και τις προσδοκίες από την επανεμφάνισή του στα 400 μ. εμπόδια, παραδέχεται ότι και ο ίδιος θέλει να δει… «τι και πώς» σε αυτή την κούρσα το Σάββατο. «Είναι ακόμη νωρίς, έχω αλλάξει και την τακτική μου πάνω στον αγώνα», εξηγεί. «Αυτό που θέλω είναι να κάνω μία αξιοπρεπή κούρσα και να φτάσω με αυτό τον τρόπο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ομάδων για να… αποχαιρετίσω», λέει, ενώ νωρίτερα- σύμφωνα με το πλάνο της ομοσπονδίας, θα πρέπει να περάσει από τα «Βενιζέλεια», καθώς το μίτινγκ των Χανίων την 1η Ιουνίου είναι κριτήριο για τα 400 μ. εμπόδια, σε ό,τι αφορά τη στελέχωση της εθνικής ομάδας για το ραντεβού στο Ηράκλειο.

    Εκεί, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων, θέλει να κάνει την τελευταία του υπόκλιση με τη φανέλα της εθνικής ομάδας. Και μετά;

    «Θα εξαρτηθεί από την όρεξη, το πόσο θα το διασκεδάσω, για να αποφασίσω αν θα συνεχίσω έναν μήνα ακόμη, για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα», απαντά ο Ιακωβάκης.

    Ρούλα Βλασσοπούλου
    This article was originally published in forum thread: Ο Ιακωβάκης και τα εμπόδια «συναντιούνται» ξανά στην… τελική ευθεία της καριέρας του started by StivoZ.gr View original post
    Comments Leave Comment

    Αν έχουμε 3 μήλα και φάμε το ένα πόσα έχουμε;

Designed and owned by Ioannis P. Pouloupatis